Då har støvet lagt seg etter vår reise til Afrika, og den vanlege kvardagen med bleieskift, rydding i leiker, diskusjonar om kven som vaska opp sist etc er tilbake :) Home sweet home!
Da er no sånn at enkelte kvardagar er ein sliten, lei og føler seg fanga i kvardagslege sysler. Men sant å sei, så elsker eg da. Eg elsker tryggheten i å veta at eg får bruka dagen med familien min. Da besta som fins er "tomme" dagar. Dagar der vi har ingenting på tapeten, kun kvalitetstid med kvarandre. Morgonar der vi kan spisa frokost ilag alle tre og le av Olav som danser mens han spiser med heila ansiktet. Etterpå når vi alle kryper ned på golvet for å leika og kosa. Olav er helten når vi er på golvet. Då er da hopping og spretting, og innimellom slår han i sin iver og entusiasme. Men då angrer han straks eg setter opp mitt mest såra ansikt, og er rask og stryker på kinnet igjen. Eg er forundra over at ein så liten skapning kan gje så masse kjærlighet. Når eg la han ikveld og, så drog han meg i håret, så eg skulle komma heilt inntil ansiktet hans. Då strauk han meg over kinnet og lagde sussemunn. Da gjor vondt i Mammahjerta av glede!
Sånne kvardagslege høgdepunkt!
Eg er heldig.....................!
Bilete frå kvardagen vår
Er da noko godt å oppdriva her ?
Jepp, her var noko å knaska på....
Konsentrasjonstungo er ute!
Ein glad liten gut, Mamma sin skatt!
Så står vi igjen med disse tre:
Tro, Håp og Kjærlighet,
men størst av dem er kjærligheten...
Guten min har skjønt da !
Med ønsker te alle om ei fin veka!
Maria
0 kommentarer:
Legg inn en kommentar